Verizon

August 5, 2010 (Thursday), habang nasa gitna ako ng aking ikaapat at huling araw ng Employee Orientation Program dahil ako ay isa ng ganap na Landbanker ay nakatanggap ako ng tawag mula kay Ms. Paola ng Verizon. Sabi ng kasamahan ko, ang Verizon daw ang PLDT ng U.S.,wow! Nagusap kami sandali ni Ms. Paola at pagkatapos ay sinabi niya na may technical interview ako bukas (August 10, 2010, Friday). Ang isa sa mga NOC manager nila ang magiinterview sakin, si Mr. Allan Carlos. Kinabahan ako bigla, technical interview daw kasi. Batid ko na hindi pa ganun kalalim ang nalalaman ko sa field ng networking. Yikes, siguradong mangangamote ako pero sige, wala naman sigurong mawawala sakin. Andaming tumatakbo sa isip ko noong mga oras na iyon. Pati na rin ang kung papaano ako makakapunta sa Muntinlupa na alam kong malayo at matrapik. Pero bigla kong naalala na magkikita nga pala kami ni Astroboy bukas. Tamang tama, magpapasama ako.

At ayun na nga, dumating na ang Biyernes. Magaaral dapat ako ng ilang mga technical terms pero mapaglaro talaga ang tadhana dahil itong si Santiago branch ay buong araw kong kausap dahil sa kakaibang niyang problema na sa tingin ko ay may kaugnayan sa routing nila. Hindi na nga ako nagkapagaral at dumating na ang alas kwatro kasama si Astroboy upang samahan ako sa Filinvest Corporate City. Dumaan muna kami sa Robinson's Manila upang bumili ng skirt dahil ang kasalukuyang kong suot na skirt at tumataas kapag ako ay naglalakad.

Sumakay kami ng non aircon bus sa may Taft at bumaba kami sa may palengke sa Alabang, naglakad lakad at nakakatuwa dahil sa aming paglalakad na walang direksyon ay narating namin ang Filinvest corporate city. Mula duon ay nagtricycle kami para marating ang northgate at pagkatapos ay umikot ikot hanggang makita sa wakas ang Plaza D. Ganap na 6:15 ako nakarating sa Verizon, late na sa interview kong 6:00. Maayos naman, wala masyadong tao na di gaya ng aking inaasahan. Hindi rin nakakaintimidate ang mga tao dahil mga nakapantalon lang sila, mukha pa nga akong over dressed dahil sa corporate outfit ko.

Ayun na nga, nakita ko na si Mr. Allan Carlos. Hindi siya gaya ng aking inaasahan. Akala ko mataba siya. Hehe! Mula sa 3rd floor ay bumaba kami sa 1st floor at dun na niya ako ininterview. Nagulat ako ng inabutan niya ako ng green na papel. Green = Landbank. Pambihira. Ayun, sumagot ako ng ilang mga tanong na nakakatawa ang mga sagot ko. Pagkatapos ay ang oral interview na, hindi ko alam kung dapat akong mahiya sa sarili ko pero siguro nga ay dapat akong mahiya. Andami kong hindi nasagot na mga terminologies na tinatanong niya. Familiar ako sa mga terms na yun pero hindi ko lang talaga matandaan ang mga meaning. Kamote talaga ako. Example ay ang T1 at E1, kung two years ago nya tinanong sakin iyon ay masasagot ko yun. Ang DTE/DCE, CSU/DSU, CIR, at iba pa na kung tinanong niya sakin last year ay masasagot ko. Isang right love at the wrong time ang nangyari. Sinabi na nya agad sa akin na hindi ako nakapasa. Nakakatawa na nakakaiyak na nakakahilo na nakakamulat ng kaisipan.

"You should study more." Yan ang sabi ni Mr. Allan. Isang bagay na alam kong dapat kong ginagawa pero kailangan yata talaga na isang hindi ko kilalang tao ang magsabi sakin nito para magising ako. Ang buong interview ay nagustuhan ko kahit pa hindi ako natanggap. Bakit? Dahil natuto ako. Hindi ito pampalubag loob, ito ang tunay na naramdaman ko.

Ang tanging kawalan ko lang ay yung pamasahe ko pero ang buong experience ko na pagpunta sa Alabang kasama si Astroboy, ang pagpapainterview at ang pagkagising ko sa katotohanan ay.. worth it.

Hindi ako para sa Landbank lamang. Sabi nga ni Ramon Bautista,

Kung masaya ka na sa buhay mo, wag nalang. Kung sa tingin mo may isasaya pa yan at gusto mo yun, GO FOR IT!


P.S.
Kung sakaling mabasa ito ni Astroboy, gusto kong magpasalamat sa'yo. Isa ka sa mga dahilan kaya naging maganda ang experience ko na ito. At isa pa, para sa iyo itong ginagawa ko. =)

Domestic Rat

July 13, Martes, ay nakatanggap ako ng tawag mula sa Smart Communications, iniimbitahan daw nila ako sa isang interview para sa posisyong Information Security Analyst na inapplyan ko sa July 15, Huwebes, 1:30 pm. Dumaan ang Miyerkules, si Bagyong Basyang, mga brownout at dumating na nga ang araw na ito. Hindi ko alam kung anong pumasok sa kukote ko at naisipan kong hindi sumipot sa interview sa isa sa mga pinapangarap kong mapagtrabahuhan na kumpanya.

Nang nagsimula ang araw na ito ay nagdadalawang isip pa ako, pero ang pagiisip ko ay sinalubong ng madaming tawag mula sa mga offline na mga branches ng Land Bank sa iba't ibang parte ng bansa. Nakakangarag dahil ang aga aga pa lang ay andami ng trabaho at marami pang hindi pumasok sa mga teammates ko. At nung sumagi muli sa balintataw ko ng mga alas dies ng umaga ang interview ay naisip ko na kahit andami dami kong ginagawa nung mga panahon na iyon ay masaya pa din ako.

Siguro ganun talaga ang pagkatao ko. Kapag nakahanap na ako ng bagay na nakapagpapasaya sa akin ay hindi na ako bumibitiw at nagbabakasali na baka may iba pang mas makapagpasaya sa akin. Kaya siguro magaanim na taon na kami ng boypren ko at kaya siguro Jollispaghetti ang inoorder ko palagi sa Jollibee.

Hindi ako sigurado kung tama ang ginawa kong pagtanggi sa pagkakataon pero ang alam ko ay masaya ako sa ngayon. =)

Balik Tanaw at HPB Rizal

June 19, 2010
Bulacan State University
Malolos, Bulacan

Kahapon ay aattend dapat ako ng seminar ng study program sa UK kasama ang mga dati kong mga kaklase sa kolehiyo na sila Marlene, Bien at Ramon. Pero dahil late na kami at may nakasabay kaming mga late din na mga nursing students ay nawalan na kami ng gana kaya nagpasya kaming pumunta na lang sa aming dating eskwelahan, sa BSU.

Dumiretso na kami sa gate 1 at pagkapasok namin ay nagulat kami sa aming nakita, hindi na ito ang BSU na aming kilala.
Oha! May Robinson's Supermarket, KFC, Gerry's Grill, Mcdo, Joey Pepperoni, Figaro, Mang Inasal, Fix, at iba pa sa school nyo. Haha! Naalala ko dati, itlog ng pugo lang ang kasiyahan ng mga estudyante noong panahon ko.

Ito pa ang ibang tumambad sa aming pagbisita,

Ang bagong covered court

Ang Rizal Park at ang bagong building

Pero kahit malaki na ang pinagbago ng BSU ay meron pa ding mga bagay na gaya pa rin ng dati,

Ang Engineering building, ay may nabago pala kasi may stall na ng hongkong fried noodles

Ang CR sa 2nd Floor ng Eng. Bldg., ay may bago rin pala, yung apple green na trash bin

Eto walang pinagbago, ang mahabang proseso ng enrollment

Ang nilimot ng makabagong panahon na Integ

Ang sampung pisong red tea

At higit sa lahat, walang pinagbago ang walang humpay na tawanan, masarap na kwentuhan, tunay na pagkakaibigan at masayang samahan. =)

Dreams

Negativity surrounded me last night as I was pondering on this harsh reality. Because really, I am no Walt Disney or Michael Jordan or Jovit Baldovino. And chances are more than half of my dreams will never happen. So all the hope is lost within me until this morning when I decided to click on a certain facebook application, God wants You to Know, and it said..

"On this day God wants you to know..

... that when you pursue your dreams, every second is an encounter with God. Following your dreams opens your heart allowing God to enter and fill you with bliss."


Weird. I don't know who owns that application and I'm pretty sure it is not God but it usually says the right things at the right time.

And maybe its not too late to follow my dreams. I almost forgot that I am an achiever. I was a valedictorian in preschool, a silver medalist in gradeschool, belongs to the upper 20% of the class in highschool, a dean's lister in college, and a board passer with a total percentage of 81.

I can be what I want once I put my mind in to it. What in the world was I thinking, letting my flame die just like that. I am a fighter and I usually strive to be better than most. Ha! Screw John Barrymore, I am off to make my own awesome quotations about my awesome life. Watch me!

Dial Up Queen

Yan ang bansag sa akin ngayon sa opisina matapos kong mapaonline ang limang araw ng offline na si Narvacan Branch. Limang araw na kasing may problema ang frame relay nila kay globe at s.o.p. namin na ionline sila sa dial up. Mabilis na nakarating sa mga bossing ang magandang balita at ayan, ako na ang dial up queen. Masayang masaya naman sila dahil nagagalit na yung manager ng Narvacan Branch at dahil naonline sila ay bawas sakit sa ulo nila bossing.

Buti na lang medyo nakakabawi na ako sa mga kapalpakan ko nitong mga nakakaraan. Salamat po ng madami. Mahal ko talaga ang trabaho ko at alam ko na ngayon na masaya ako sa ginagawa ko kahit hindi masyado sa sweldo.

Success doesn't always leads to happiness but Happiness always leads to success.